Artykuły

Szkolnictwo

 

Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka. Co to takiego?

Wczesne wspomaganie rozwoju jest formą pomocy polegającą na zintegrowanym systemie oddziaływań:
- diagnostycznych,
- terapeutycznych,
- leczniczo-rehabilitacyjnych,
- profilaktycznych. 

Pomocą objęte jest małe dziecko o zaburzonym rozwoju psychoruchowym oraz jego rodzina.

Pomoc dziecku
Wczesne wspomaganie rozwoju organizowane jest dla dzieci niepełnosprawnych, o zaburzonym rozwoju psychomotorycznym, które otrzymały opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, wydaną przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną. 

Opinia o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju jest wydawana na wniosek rodziców lub opiekunów dziecka na podstawie dokumentacji lekarskiej oraz opinii specjalistów ZWWRD.

Wymiar specjalistycznych zajęć wczesnego wspomagania wynosi od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka.

Zajęcia prowadzone są indywidualnie z dzieckiem i jego rodziną na terenie placówki, a także mogą być organizowane w domu rodzinnym dziecka (w szczególności dotyczy to dzieci które nie ukończyły 3 roku życia).

Dzieci, które ukończyły 3 rok życia mogą uczestniczyć w zajęciach grupowych /2-3 osobowych/, z udziałem rodziców. 

Pomoc rodzicom

Pomoc rodzicom Zespołu Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka polega na:

Zespół wczesnego wspomagania rozwoju tworzą osoby posiadające przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym:
- psycholog,
- pedagog specjalny,
- logopeda,
- neurologopeda,
- terapeuta integracji sensorycznej,
- rehabilitant,
- lekarz /pediatra, psychiatra, neurolog/,
- pracownik socjalny. 

Pomoc udzielana przez ZWWRD to:

Zadania ZWWRD to:
- Ustalanie działań w zakresie wczesnego wspomagania dziecka oraz jego rodziny na podstawie:
- opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka,
- wielospecjalistycznej diagnozy.
- Opracowanie oraz realizacja z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu terapeutycznego.
- Wieloaspektowa obserwacja przebiegu rozwoju dziecka podczas całego czasu trwania terapii.
- Wprowadzanie na bieżąco zmian w indywidualnym programie terapeutycznym z uwzględnieniem aktualnego poziomu rozwoju dziecka i potrzeb jego rodziny.

 Powody, dla których warto jak najwcześniej wspomagać rozwój dzieci niepełnosprawnych lub zagrożonych niepełnosprawnością:

I. Nie dopuszcza się do narastania objawów oraz wtórnych uszkodzeń i zaburzeń rozwoju, a często wręcz zatrzymuje się postęp choroby, zaburzenia lub opóźnienia. 

II. We wczesnym okresie rozwoju układ nerwowy dziecka charakteryzuje się wyjątkowo dużą plastycznością, dzięki czemu istnieje możliwość skutecznej korekcji zaburzonych funkcji, a także kompensacji deficytów. W ciągu pierwszych czterech lat życia wytwarza się połowa wszystkich połączeń pomiędzy komórkami mózgowymi, które umożliwiają późniejszą naukę.

III. Małe dzieci są bardziej podatne na stosowane wobec nich programy terapeutyczne oraz czynią postępy szybciej niż starsze. Umiejętności ćwiczone u małych dzieci łatwiej są uogólniane na nowe przedmioty, sytuacje oraz osoby. 

IV. Terapii nie utrudniają treści, których dziecko nauczyło się wcześniej lub co już wykształciło w formie nawyków i trwałych przyzwyczajeń. Natomiast zaległości w zakresie wiadomości, umiejętności oraz sposobów działania, a także stopień ich odmienności nie narosły jeszcze w znaczącym stopniu.

V. Rodzice małych dzieci mają więcej nadziei, sił, zapału i wiary, dlatego są bardziej zaangażowani we współpracę ze specjalistami i we własny udział w terapii dziecka.

 

http://www.kuratorium.szczecin.pl/index.php/prawo-owiatowe/akty-prawne-2009/nowe/808-rozporzdzenie-ministra-edukacji-narodowej-z-dnia-3-lutego-2009-r-w-sprawie-organizowania-wczesnego-wspomagania-rozwoju-dzieci-dz-u-nr-23-poz-133  - pod tekstem jest rozporządzenie o wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka

http://edukacja.warszawa.pl/index.php?wiad=3641 - adresy zespołów wczesnego wspomagania w Warszawie